ข้ามไปเนื้อหาหลัก
มหาปทุมชาดก
ชาดก 547 เรื่อง
300

มหาปทุมชาดก

Buddha24ติกนิบาต
ฟังเนื้อหา

มหาปทุมชาดก

นานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญพระบารมี ทรงเสวยพระชาติเป็นพระมหาปทุมกุมาร ผู้เป็นโอรสของพระเจ้ากรุงโกศล ทรงมีพระสิริโฉมงดงาม หาผู้ใดเปรียบได้ และทรงมีพระปัญญาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ

พระมารดาของพระมหาปทุมกุมารทรงสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระบิดาจึงทรงรับสั่งให้พระสนมเอกอีกพระองค์หนึ่ง ซึ่งมีพระนามว่า นางจันทเทวี เป็นผู้ดูแลพระมหาปทุมกุมาร

แต่หารู้ไม่ว่า นางจันทเทวีนั้น แท้จริงแล้วเป็นหญิงร้ายกาจ มีจิตใจอำมหิต และมีความทะเยอทะยานสูง นางแอบลักลอบมีความสัมพันธ์กับคนสวน และคิดที่จะกำจัดพระมหาปทุมกุมาร เพื่อให้บุตรของตนเองได้ขึ้นครองราชย์

วันหนึ่ง นางจันทเทวีได้วางแผนร้าย โดยสั่งให้คนสวนไปล่อลวงพระมหาปทุมกุมารให้ไปยังป่าที่ห่างไกล แล้วจึงสั่งให้ฆ่าเสีย

เมื่อคนสวนนำพระมหาปทุมกุมารไปยังป่าตามแผน พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกถึงอันตราย จึงตรัสถามคนสวนว่า “เหตุใดท่านจึงพาเรามายังที่เปลี่ยวเช่นนี้?”

คนสวนมิได้ตอบ แต่กลับชักดาบออกมาหมายจะปลงพระชนม์

แต่ด้วยพระปัญญาอันสูงส่ง พระมหาปทุมกุมารทรงทราบแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงตรัสว่า “หากเจ้าจะฆ่าเราจริง จงบอกความจริงแก่เราก่อน ว่าใครสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้?”

คนสวนเห็นพระมหาปทุมกุมารทรงสอบถามอย่างมีเหตุผล จึงพลั้งปากบอกความจริงไปว่า “นางจันทเทวีสนมเอกสั่งให้ข้าพเจ้าปลงพระชนม์ท่าน”

เมื่อทราบความจริง พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกเสียพระทัย แต่ก็มิได้ทรงแสดงความโกรธแค้นแต่อย่างใด พระองค์ทรงตรัสกับคนสวนว่า “หากเจ้าปล่อยเราไป เราจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างงาม”

คนสวนได้ยินดังนั้น ก็เกิดความโลภ จึงปล่อยพระมหาปทุมกุมารไป

พระมหาปทุมกุมารทรงเดินทางกลับเข้าวังด้วยความเดือดร้อนพระทัย ทรงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พระบิดาทรงทราบ

พระเจ้ากรุงโกศลทรงกริ้วมาก ทรงมีพระบัญชาให้จับนางจันทเทวีและคนสวนมาลงโทษ แต่เมื่อทรงพิจารณาแล้ว เห็นว่านางจันทเทวีเป็นพระสนมเอก และเป็นมารดาของโอรสอีกพระองค์ จึงทรงมีพระเมตตา และเพียงแค่ขับไล่นางออกไปจากวัง

แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้ นางจันทเทวีเมื่อถูกขับไล่ออกไป ก็ยิ่งมีความแค้นเคืองมากขึ้น

ต่อมา พระเจ้ากรุงโกศลทรงประชวรหนัก และใกล้จะสวรรคต

นางจันทเทวีซึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ในเมือง ได้ใช้โอกาสนี้ สั่งให้คนของตนแอบเข้าไปในห้องบรรทม และวางยาพิษในพระกระยาหารของพระเจ้ากรุงโกศล

หลังจากพระเจ้ากรุงโกศลสวรรคต พระมหาปทุมกุมารจึงได้ขึ้นครองราชย์

เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว พระองค์ทรงระลึกถึงแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงทรงมีพระบัญชาให้ทหารไปตามหานาง

เมื่อพบนางจันทเทวี พระมหาปทุมกุมารทรงสั่งให้นางจันทเทวีไปปรุงอาหารให้พระองค์เสวย

นางจันทเทวีด้วยความประมาท และคิดว่าพระมหาปทุมกุมารจะทรงทำร้ายตน จึงปรุงอาหารที่มีรสชาติเผ็ดร้อน และใส่ยาพิษบางอย่างลงไป

แต่พระมหาปทุมกุมารทรงทราบถึงอุบายของนาง จึงตรัสสั่งให้ทหารนำอาหารจานนั้นไปให้สุนัขกิน

เมื่อสุนัขได้กินอาหารเข้าไป ก็พลันสิ้นใจตาย

พระมหาปทุมกุมารทรงเห็นดังนั้น ก็ทรงทราบความจริงทั้งหมด และทรงพิโรธเป็นอย่างยิ่ง

“นางจันทเทวี! เจ้าช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเสียจริง!” พระองค์ตรัสด้วยเสียงอันดัง

พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้ลงโทษนางจันทเทวีตามสมควรแก่ความผิด

หลังจากนั้น พระมหาปทุมกุมารก็ทรงปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงเป็นที่รักและเคารพของพสกนิกรทั้งหลาย

— In-Article Ad —

💡คติธรรม / ข้อคิด

ความพยาบาทอาฆาต และความทะเยอทะยานย่อมนำพามาซึ่งความพินาศ การให้อภัยและการใช้ปัญญาในการแก้ไขปัญหาคือหนทางแห่งความสงบสุข

บารมีที่บำเพ็ญ: เมตตาบารมี

— Ad Space (728x90) —

นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ

กุรุงคมคชาดก
286ติกนิบาต

กุรุงคมคชาดก

กุรุงคมคชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธอันรุ่งเรือง ดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหาร...

💡 ปัญญาและความสุขุมรอบคอบสามารถเอาชนะพละกำลังและความโหดร้ายได้

พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาผู้มีทาน
510ปกิณณกนิบาต

พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาผู้มีทาน

ณ แคว้นมัททุรา อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหาร ผู้คนอยู่เย็นเป็นสุขภายใต้ร่มพระบรมโพธิสมภารแห่ง ...

💡 การให้ทานอย่างแท้จริงนั้น ไม่ใช่เพียงการให้วัตถุสิ่งของเท่านั้น แต่เป็นการให้ด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา การให้ทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือการให้ที่สามารถขจัดความทุกข์ยากของผู้รับได้อย่างยั่งยืน และการให้ที่เกิดจากความเสียสละส่วนตน เพื่อประโยชน์สุขของส่วนรวม.

สัญชวิทนชาดก
355ปัญจกนิบาต

สัญชวิทนชาดก

สัญชวิทนชาดกในดินแดนอันไกลโพ้น ณ แคว้นอวันตี มีกษัตริย์ผู้ทรงทศพิธราชธรรมนามว่า พระเจ้าสัญชวิทนะ พระ...

💡 ความขยันหมั่นเพียรและการพัฒนาตนเองเป็นหนทางสู่ความสำเร็จ การมีครูที่ดีและการไม่ย่อท้อเป็นสิ่งสำคัญ.

สกุณชาดก
306จตุกกนิบาต

สกุณชาดก

สกุณชาดก ในอดีตกาลอันไกลโพ้น ณ ป่าหิมพานต์อันอุดมสมบูรณ์ ที่ซึ่งเหล่าสัตว์นานาชนิดอาศัยอยู...

💡 ปัญญา เมตตา และการเสียสละ คือหนทางแห่งความสุขที่แท้จริง

ภารทวาชชาดก
316จตุกกนิบาต

ภารทวาชชาดก

ภารทวาชชาดก ณ แคว้นโกศล อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยข้าวปลาอาหารและผู้คนอันมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ณ นครสาวั...

💡 ความรู้ทางวิชาการหรือพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์เพียงอย่างเดียว ย่อมไม่สามารถนำพาไปสู่ความหลุดพ้น หรือความสุขที่แท้จริงได้ หากปราศจากซึ่งคุณธรรมพื้นฐาน เช่น เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา การยึดติดในอัตตาและความรู้ของตนเอง จะเป็นอุปสรรคขัดขวางการพัฒนาจิตใจ

กุณาลชาดก
288ติกนิบาต

กุณาลชาดก

กุณาลชาดก ณ เมืองราชคฤห์ อันเป็นเมืองหลวงของแคว้นมคธ ในยุคที่พระเจ้าอชาตศัตรูทรงมีพระชนม์ชีพ พระองค์...

💡 การหลงเชื่อคำยุยงโดยไม่ไตร่ตรองนำมาซึ่งความเดือดร้อน การให้อภัยเป็นสิ่งประเสริฐ

— Multiplex Ad —

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้เพื่อปรับปรุงประสบการณ์การใช้งาน วิเคราะห์การเข้าชม และแสดงโฆษณาที่เกี่ยวข้อง นโยบายความเป็นส่วนตัว